سخت تر از آن چیزی بود که گمانش را داشتم .
شب و روز برایم بی معنی بود.
هر چه او بیشتر احساساتش را نمایان می کرد من بیشتر از او دور می شدم همیشه دوست داشتم
او "
مرا با این نام می خواند . یادش در ذهنم غوغا می کرد روز به روز رنجور تر و لاغر تر می شدم.
پسر خوبی بود اما من نمی توانستم با او باشم.
اما....
باز هم باورم نمی شد
هر روز از روز قبل تنها تر می شدم. با او بودم در کنارش اما به واقع او را نمی دیدم. به هر بهانه ای از او می گریختم .
... خودش می فهمید .
تا اینکه بالاخره در روز های آخر که باید تصمیم قطعیم را می گرفتم ...
الهه ی رویا هایم سر رسید و حرفی زد که مرا تا اوج بالا برد. هنوز نمی دانم دقیقا چه گفت فقط شنیدم :
زنبور عسلم منو دوست داره. گفت که به خاطر تو با کسی دوست نشده...
انگار کسی قلبم رو از جاش درآورد تمام وجودم گرم شد. نفهمیدم چجوری . اما زبانم باز شد و حرف های دلم را فریاد زد. تا به خودم اومدم دیدم خیلی وقته که دلمو ریختم رو دایره . خجالت کشیدم اما کار از کار گذشته بود. اولین باری بود که حرف دلم از ته دلم می پرید بیرون. آدم خیلی سختی بودم
و
این کار یعنی
شکست همه عقایدم.
انقدر تو این سه ساله با دلم بازی شده بود که از کنترلم خارج بودم.
***
انگار دوباره هم گناهی کردم
دزدانه به روی تو نگاهی کردم
در تک تک کوچه ها نوشتم *** !!!
شرمنده دوباره افتضاحی کردم
